Kluki,miejsce mojego dziecinstwa i moich przodków Klucken, meine alte Heimat

Kluckner Friedhof mit Gedenkstein der Gefallenen im  ersten Weltkrieg                                                                 Cmenarz w Klukach z Pomnikiem poległych w pierwszej wojnie swiatowej

Alte Karte der Gemeinde Klucken /   Am westlichen Ufer des Leba-Sees liegt weit zerstreut zwischen Fichten, Holz und Moor die Gemeinde Klucken. Sie bestand früher aus einzelnen "Hütten"  die manchmal bis zu einem Kilometer voneinander entfernt lagen. Es gab die Schmolsiner Klucken am Wege nach Schmolsin und im Süden die Selesener und Zemminer Klucken. Nur selten kamen vor dem Kriege auf der Straße von Schmolsin Besucher in das einsame Dorf am Leba-See. Einige Angaben über die Gemeinde Klucken aus der Zeit vor 1945 in Kurzform:                                                                                            Der historischen Dorfform nach sind die Schmolsiner Klucken ein kleines Sackgassendorf. Es gehörte früher zu Schmolsin und ist erst spät eine eigene Gemeinde geworden. Die alten Namen der einzelnen Besitzteile in den Schmolsiner Klucken hießen Gorni Grzendowi (Schangdowi), Novidomski, Piaskowi, Jach, Lugowi, Zickor,  Dambowi und Pawelki. Der Hang am Alten war in Klucken besonders ausgeprägt. Von der einst kaschubischen Vergangenheit spürte man allerdings kaum noch etwas. Als im Jahre 1848 für den Ausbau der Straße Chausseebeitrag fällig wurde, weigerten sich die Schmolsiner und Selesener Klucken, diesen zu begleichen. Daraufhin rückte am 6. Juli ein Militärkommando mit einem Offizier und sieben Unteroffizieren und 43 Mann über Schmolsin nach Klucken vor und pfändete 74  Schafe und Schweine.  Am Ende mussten die Kluckener statt 13 Taler mit Beitreibungskosten insgesamt 126 Taler aufbringen. "Ihr Grund zur Verweigerung hatte aber doch einiges für sich; sie sagten nämlich: Die Chaussee nütze ihnen nichts, dagegen denke kein Mensch daran, ihnen einen guten Weg zu bauen, obgleich sie die allerschlechtesten Wege hätten. Noch im Jahre 1873 kam es vor, dass die Kluckener die Leiche einer Frau per Kahn (auf dem Pustinkebach) nach Neustrelow brachten, weil im Frühjahr die Wege zum Fahren zu tief waren, die (Selesener) Kluckener aber ihre Leichen auf dem Kirchhof in Selesen begruben" . Große Sorge bereitete der Hofkammer bis zuletzt die Neigung der Kluckener Fischer zur Wilderei.  Allgemeine Empörung erregte die Erschießung eines Försters durch Kluckener Wilderer. Ein weithin sichtbares schwarzes Holzkreuz in den Dünen markierte den Ort des Geschehens.  Ein Verdächtiger wurde festgenommen, beteuerte aber immer wieder seine Unschuld . Er erklärte aber, dass er den Täter kenne, ihn jedoch nicht verraten werde, da dieser eine große Familie zu ernähren habe. Der Verdächtige ging ins Gefängnis  Mit der Bekämpfung der Wilderei hatte die Hofkammer wenig Erfolg. Vor dem Zweiten Weltkrieg wurde bei Klucken ein Bombenabwurfplatz für die "Stuka 2" vom Fliegerhorst Stolp-Reitz eingerichtet. Eine Ju-87-Besatzung verunglückte, als ein Flugzeugführer zu tief an das Zielkreuz herandrückte und mit  Maschine und Bordschützen im Moor versank. Außer einem kleinen  Flugzeugteil fand man nichts von der Maschine und ihrer Besatzung. Klucken war ein Fischer- und Bauerndorf. Es handelte sich um Fischer, die nebenbei Landwirtschaft betrieben. Im Jahre 1939 gab es in Klucken 117  landwirtschaftliche Betriebe, die sich wie folgt zusammensetzten. 641 56 mit 0,5 bis unter 5 ha 54 mit 5 bis unter 10 ha 7 mit 10 bis unter 20 ha Bei dem Wiesenreichtum wurde eine relativ hohe Rindviehwirtschaft betrieben.                                                                                                                                                                                                                            Liste der Einwohner in Klucken in Jahren 1960 - 1970 Lista nazwisk mieszkających w Klukach w latach 1960 - 1970 BARNOW BUśKO CZARNOWSKI FLIśIKOWSKI GOłEBIOWSKI GRZYWACZEWSKI CZIRR CHAN JANCZYS KAUTZ JOST KLICK KLÜCK KAITCZYK KIRK KASPER KÖTSCH KLOPP KORCZYNSKI PIETKUN POLLEX PROJ  MACUTKIEWICZ NACZK PINKOWSKI OSTROWSKI OSIURAK NOFFKE REIMANN SKOCZYLAS ZIELINSKI  WORONKO WRZESIEN                                                                                                                                                                                                                                                                                 GESCHICHTE VON KLUCKEN.  In Mormon Library (Salt Lake City USA) kann man  den Namen Klick oder Klück zurückverfolgen bis 1698. Die erste Ausführung war  Klikker,dann gab es im laufe der Zeit etwa fünf Varianten bis zum jetzigen Namen. In Jahre 1701 wurde Klucken wie Klekken geschrieben.

HISTORIA KLUK Prawdopodobnie pierwszymi znanymi mieszkancami Kluk (Wottok) byli Maria Klekka, chrzczona w Smołdzinie w 1691 roku, następnie Swiątka Klekka ,chrzczona 1700 roku,i Hanka Klekka, chrzczona 1709 roku. Ich ojcem był  Hanss Klekka.W 1738 roku  po dekrecie obowiązkowego nauczania zaczęto uczyc dzieci w Klukach, nauki odbywały sie najpierw w prywatnych mieszkaniach ,aż do zbudowania szkoły w roku 1863. Pierwszym nauczycielem w Klukach byl Pollex. Za nauke trzeba było wtedy samemu płacic, co nie spotykało sie aprobatą miejscowej ludnosci. Pierwsi mieszkancy Kluk byli z pochodzenia Słowianami (Kaszubi),ale przez napływ osadników  z zachodu zaczeło sie asymilowac. Urzędowym językiem w Klukach byl Niemiecki,   (muj dziadek Otto Barnow mi mówił ze jego dziadek w innym jezyku rozmawiał)    mowa Kaszubska utrzymywała sie jeszcze do konca 19 wieku.W 1819 roku Kluki miało 80 mieszkancow.Klukowianie byl to naród nieufny obcym, byli odcięci od swiata zewnętrznego do roku 1863 kiedy zbudowano drogę idacą w kierunku Smołdzina, przed budową tej drogi bronili sie, za co musieli drogo zapłacic,zamiast początkowo dobrowolnie 13 talarów  pózniej za kare 135 talarów.Droge utwardzoną brukowaną zrobiono dopiero 1927 roku. Klukowianie zajmowali sie przedewszyskim rybołówstwem i rolnictwem, dzieki dużym zasobem lasów i dzikiej zwierzyny zajmowali sie też kłusownictwem, co niepodobało sie lesniczym tych lasów ,dochodziło często do spięc między nimi,jednego razu złapano lesniczego  rozebrano  do naga zabrano bron i wrzucono do bagna. innego razu zastrzelono lesniczego, za to skazano jednego mieszkanca Kluk na smierc. Kłusownictwo tradycyjnie trwa do dzisiejszych czasów i przez to 3 osoby stracilo zycie. Elektryfikaca w Klukach dotarła dopiero w 1937 roku, prąd pochodził z elektrowni wodnej w Smołdzinie. jak pamiętam często były awarie w dostawach, czasami parę razy na dzien. Po drógiej wojnie swiatowej wiekszosc ludnosc Kluk  opusciła domy i uciekła przed naporem armi sowieckiej, ci co pozostali byli szykanowali a kobiety gwałcone.Pozostała ludnosc dostała nakaz opuszczenia domów i załadowano w wagony które miały ich wywieśc do Niemiec (Hoyerswerda), ale nowe władze Polskie stwierdziły ze Klukowianie mają korzenie słowianskie i nakazano powrót do Kluk. Fakt jest że ta ludnosc nie czuła sie dobrze pod protektoratem Polskim i dążyła do wyjazdu z Kluk co dopuszczono dopiero w 1970 Roku po podpisaniu umowy miedzy rządami Polski i Niemiec, Do Roku 1976 wyjechali prawie wszyscy mieszkancy którzy czuli sie Niemcami, i równiez Polacy z nimi spokrewnieni.cdn.
Schülergruppe aus Klucken im 1947  Jahr Uczniowie z Kluk w 1947 roku
Drunter Schülergruppe in den 50 Jahren
	.

Auch ein Bild  aus den -60 Jahren.

Von links Pinkowski,Jost,Klaus Zmuda,Ich,Sigfrid Klick,Herwig Pollex,Lother Klück

unten,Willi Czirr und Dieter Klick

	Das Bild  stammt aus dem Jahr 1960 ,auf dem Bild  von  links  Arno  Kasper Günter Klück Marichen Kasper u. ich untere reihe Lother Klick Heidemarie Jost Lucyna Woronko u Herwig Klück To Zdjęcie  jest robione w roku 1960 ,ten najwyzszy to ja.

Das ist ein Bild aus dem Jahr 1930 in Klucken,auf den Bild ist Uhroma, Oma Marta und Opa Otto Barnow mit Tanten, Mutter und Nachbarn,in den Haus haben sie bis 1970 gewohnt. To jest zdjecie z roku 1930.Prababcia,Babcia Dziadek,Ciotki, Mama i Sąsiedzi.W tym Domu mieszkali do roku 1970, roku wyjazdu do Niemiec. Jak widac to zdjęcie było robione w Zielone swiątki, była tradycja obstawiania domu w gałęzie i drzewa Brzóz

To jest szkoła podstawowa w Klukach do której  uczeszczałem przez siedem lat, 1959-1966 obecnie  jest ona nieczynna  Rok budowy szkoły 1863.                           Das ist meine alte Schule,erbaut in Jahre 1863

	Vor der Schule, von links Wilfried Barnow, Janina Woronko, Helmut Klick und Helga Murzin Klick

Da sitzen wir wieder in unsere Schulbank nach 44 Jahren Spotkanie po latach w mojej szkole.

Das ist die stelle wo unser Haus stand jetzt ist es nicht mehr da,auf dieser Stelle ist ein anderes Haus gebaut worden. W tym miejscu stał nasz Dom ale został rozebrany i na to miejsce postawiono nowy który należy do muzeum w Klukach

Dachdecker bei der Arbeit . Remont dachu obecnego Muzeum w Klukach.

Kopanie Torfu..To byl środek opałowy stosowany najczęsciej przez mieszkanców Kluk Torfstechen, traditionelles Heizmittel in Klucken.

Dargosch hat wider eröffnet. Nowa resteuracja w klukach otworzyla.

Das Essen ist von besten ,ich kann nur empfehlen źurek w chlebie bardzo dobrze smakowal.

Leber See,  hier habe Ich am liebsten Meine freizeit verbracht. Hinter den Dünen ist die Ostsee.    /   Jezioro Lebskie to jest miejsce w którym jako Dziecko chętnie spedzałem wolny czas.Za wydmami na zdięciu znajduje sie Morze Bałtyckie

Widok na Kluki z Wieży obserwacyjnej nad Jeziorem Blick auf Klucken aus den Aussichtsturm am See

Freilicht Museum in Klucken.

.   LEGENDA JAK POWSTALY KLUKI                                                                                                                              Chłop  o nazwisku Grzenałta wędrował po świecie szukając pięknego,  ustronnego miejsca na chatę, w której mógłby zamieszkać. Długo wędrował aż doszedł do brzegów jeziora Łebsko. Wody, wydmy, lasy, łąki tak go zauroczyły, że tu postanowił  założyc gniazdo rodzinne. Na łące blisko rzeczki zbudował checz  i osiadł w niej wraz z żoną. To miejsce wszyscy nazywali Grzenałtą. Wody rzeki jednak często wzbierały i podmywały chatkę. Pewnego razu wylały tak mocno że zalały cały dom i Grzenałta  został bez dachu nad głową. Nie chciał jednak opuszczac tego pieknego miejsca i nieopodal na wzgórzu wybudował kolejną Checz. Ten dom i całe gospodarstwo nazwano górnym. Dobytek Grzenałty rósł. Wrac z żoną ciężko pracowali a ich córka pomagała im jak mogła, ale rąk do pracy i tak było za mało. Wzięli więc do pomocy chłopaka o imieniu Kleka. Został z nimi kilka lat i pracował w gospodarstwie. Potem ożenił się z córką Grzenałty. Miał z nią aż siedmiu synów, których wychował na dobrych i pracowitych ludzi. Najstarszy syn dostał chate po ojcu, położoną na górze. Drugi zbudował dom na piaszczystej polanie, dlatego też  gospodarstwo nazywano piaskowym. Trzeci syn Kleki mieszkał obok dębu w drewnianym domku. Czwarty syn osiaedlił sie na mokradłach. Chaty piątego z synów strzegła sięgająca nieba chojna.  Gospodarstwo szóstego syna znajdowało się na pustej łące. Najmłodszy syn Kleki zamieszkał w miejscu w którym wiele lat  później była karczma. Tak więc wszyscy chłopi którzy mieszkali  niegdyś wśród drzew, łąk i piasków nad południowym brzegiem jeziora Łebsko nosili nazwisko Kleka. Dlatego osadę nazywano Klekami a później Klukami.

Muzeum w Klukach Museum in Klucken

SMS Oldenburg , auf den mein Opa Otto Barnow als Matrose Gedient hat Er hatte das Orginalbild an der Wand hängen , Leider musste Opa das Bild zurücklassen und jetzt befindet sich wahrscheinlich in Stolper Museum

Ta sypialnia  należała do moich Dziadków,teraz znajdóje sie w Muzeum  Dieses Schlafzimmer gehörte meinen Großeltern, Marta und Otto Barnow  jetzt steht es in Museum in Klucken.

Das Bild wurde im Jahre 1968 gemacht/ Rechts, Herwig Polex                                              Grupa Sportowa z LZS-u Kluki Klukowianie udzielali sie aktywnie sportem,szczególnie w tenisie stołowym bylismy w lidze okregowej i to z jednych  najlepszych w tabeli.

Widok na okolice Kluk.... Besuch in der alten  Heimat

Steg  am Lebersee Przystan i miejsce cumowan łodzi z wczasowiczami z Łeby

Pompownia odwadniająca okolice Kluk Entwässerung Pumpe in Klucken

Die Pumpe- Dahinter befand sich Zemminerklucken. W prostej lini za rzeką Pustynką byly Kluki Cyminskie,traz niema tam prawie sladu po nich.

Folklore in Klucken  Czarne wesele,od 1  do 3 Maja     odbywają sie różne atrakcje   artystyczne  które warte sa odwiedzin.

Volkstänze in Klucken zum schwarzen Hochzeit tance ludowe z okazji czarnego wesela

Tanczyli az sie kurzyło.

	Unser Hof  von hinten W tym miejscu gdzie te zabudowania się znajdóją,stał nasz Dom.

Haus in Klucken der als Motiv für Rügenwalder Teewurst gedient hat.

	Kluckower Dorfstrasse

Ulica w Klukach
Ausblick auf Wanderdünnen (Weiße Berge)

Widok na ruchome wydmy (Góra łącka)

	Alte Schule wird  umgebaut Stara Szkoła w przbudowie

Klucknertreff zum Geburtstag meine Tante Elfriede Bartels geb. Barnow Sie ist stolze 80 geworden.Glückwunsch Aber leider 2011 ist sie von uns gegangen.